Bij de meeste loonheffing houd je in op het loon van de werknemer. Bij een pseudo-eindheffing werkt het anders: de heffing komt bovenop de loonkosten en drukt volledig op de werkgever. Dat maakt het een post die je vóór het maken van afspraken wilt kennen.
Eindheffing versus pseudo-eindheffing
Bij een gewone eindheffing neemt de werkgever de belasting over een loonbestanddeel voor eigen rekening, bijvoorbeeld bij overschrijding van de vrije ruimte in de werkkostenregeling. De werknemer merkt daar niets van in het nettoloon.
Pseudo-eindheffing gaat een stap verder: het is een extra heffing over een bepaald bedrag, náást de reguliere loonheffing die al is toegepast. Ze is bedoeld om specifiek gedrag te ontmoedigen en wordt niet op het loon van de werknemer verrekend.
Waar komt het in de praktijk voor?
De bekendste situaties zijn regelingen voor vroegtijdige uittreding (RVU) en excessieve vertrekvergoedingen bij hoge inkomens. In beide gevallen kan een afspraak die op papier redelijk lijkt tot een aanzienlijke extra werkgeverslast leiden.
Ook bij afspraken rond eerder stoppen met werken, afvloeiingsregelingen of een uitgebreid vertrekpakket is het verstandig de fiscale gevolgen door te rekenen voordat er iets wordt ondertekend.
- Regelingen voor vervroegde uittreding (RVU)
- Excessieve vertrekvergoedingen bij hoge inkomens
- Afvloeiings- en beëindigingsafspraken met een fiscale component
- Overschrijding van de vrije ruimte (reguliere eindheffing WKR)
Waarom vroeg rekenen loont
Een pseudo-eindheffing is niet aftrekbaar te maken bij de werknemer en verlaagt dus direct je resultaat. Wie de heffing pas ontdekt nadat de vaststellingsovereenkomst is gesloten, heeft geen ruimte meer om de afspraak anders vorm te geven.
Bij tijdig meedenken zijn er vaak alternatieven: de vorm van de regeling, de timing van de betaling of het spreiden van een vergoeding kunnen het verschil maken. Belangrijk is dat het bedrag én de heffing samen worden bekeken.
Hoe wij dit vastleggen
In de loonadministratie in Nmbrs verwerken we de heffing in het juiste aangiftetijdvak, met een journaalpost die in de boekhouding zichtbaar blijft als werkgeverslast. Zo blijft de aansluiting tussen loonaangifte, grootboek en jaarcijfers controleerbaar.
Loopt er een vertrekregeling of een gesprek over eerder stoppen? Betrek ons dan in de rekenfase, niet pas bij de verwerking.